پىدرپى مىرسيد . از جمله قيس بن مسهّر صيداوى و حتّى خود عبد الله بن وال و عده‌اى ديگر به مكه آمدند . نامه‌هاى ديگرى نيز يكى پس از ديگرى به دست امام رسيد به طورى كه اوضاع به گونه‌اى درآمد « 1 » كه براى امام ممكن نبود تا نسبت به دعوت كنندگان بىتوجهى كند . هانى بن هانى ، كه به مكه آمده بود ، دربارهء حضور مردم و حتّى بزرگان و آمادگى آنها مطالبى گفت و اين تأييد و تأكيدى بر محتواى نامه‌ها شد . اعزام مسلم به كوفه اولين اقدام امام ، فرستادن مسلم به كوفه بود . امام او را مورد خطاب قرار داد و فرمود : و إن رأيت الناس مجتمعين على بيعتى فالعجل لى بالخبر حتى أعمل على حسب ذلك . « 2 » اگر مشاهده كردى كه مردم يكپارچه متمايل به بيعت من هستند ، بسرعت خبر آن را به من برسان تا من بر حسب آن عمل كنم . مسلم كه در حدود چهل سال داشته ، از ميان خود اهل بيت براى چنين امر مهمّى به كوفه فرستاده شد . مورّخين گفته‌اند كه مسلم پس از رفتن از مكّه به مدينه و از آنجا به سمت عراق ، شبانه راه را گم كرد و يك يا هر دو راهنماى او مردند . مسلم قصد بازگشت كرد ، امّا نامه‌اى از امام در پاسخ نامه‌اش دريافت كرد كه بايد اين مأموريت را انجام دهد . « 3 » مسلم به كوفه رفت در منزل مختار كه وجهه‌اى ميان شيعيان داشت ، اقامت كرد . پس از آن آغاز به گرفتن بيعت كرد . دعوت به كتاب خدا و سنّت رسول الله ، جهاد با ظالمين ، دفاع از مستضعفين ، كمك به محرومين ، تقسيم عادلانهء بيت المال بين مسلمين ، يارى اهل بيت ، صلح با كسى كه اينان با او صلح كنند و جنگ با كسى كه اينها با آنها بجنگند ، سخن و فعل اهل بيت را گوش دادن و بر خلاف آن عمل نكردن ، از

--> ( 1 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 49 ، 50 ( 2 ) . همان ، ج 5 ، ص 53 ( 3 ) . تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 263 - 264 بعضى از محققين اين مطالب را قبول ندارند : مبعوث الحسين ، ص 90